انجمن شعر و ادب رها (میخانه)
شعر و ادبیات و کمی سیاست
انجمن شعر و ادب رها (میخانه)
شعر و ادبیات و کمی سیاست
بسمالله شریفی
آوازِ خاک و خون؛ پژواک همدلی شاعران ۱۲ کشور برای میناب و ایرانِ استوار، منتشر شد
احسان پرسا
احسان پرسا
آقای "احسان پرسا"، شاعر ایرانی، زادهی روز چهارشنبه ۲۵ بهمن ماه ۱۳۵۷ خورشیدی، در میان خانوادهای ایرانیالاصل در شهر نجف عراق، و اکنون ساکن تهران است.
کتاب
شوکران منتشر شد
مجموعه شعر سپید و شعرگفتار «شوکران» روانهی بازار کتاب شد.
سرایندهی این مجموعه شعر آقای "قاسم گرائی گلباغی" است و دکتر "احمد کنجوری" بر این کتاب مقدمهای نگاشته است.
به گزارش پایگاه خبری رهایی، انتشارات ارشدان تهران این کتاب را در ۱۱۴ صفحه و هزار نسخه چلپ و منتشر کرده است.
┄┅═✧❁
باسط محمد غریب
باسط محمد غریب
آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر کُرد زبان اهل سلیمانیه در اقلیم کردستان است.
زرار سهرتاش
(۱)
بیرت دەکەم هاوڕێم بێکەس
بیری هەموو جولانەوەیەکت
بیری پێکەنینەکەت
بیری هێمنی و هەڵنەچونەکەت
ئەمڕۆ بۆ دیداری ڕوخساری پەپولە ئاسات هاتم
شەنگی پەڕینەوەم نەبوو
لەوبەری شۆستەکەوە
دۆش دامابووم
ورێنەم لەگەڵ سیبەری بەجێماوی خۆم دەکرد
دوور بە دوور
سەیری یاریکردنی کوکوختیەکانی سەر دار سنۆبەرەکانم کرد
لە گممەی کۆترەکانی ناو حەوشەی نەخۆشخانە ڕامام
چاوم بڕییە سەر خاک و
سەرگەردان
بە دوای دۆزینەوەی گەردیلەی ئەو هەموو پێکەنینە
هەڵوەریوانەت گەڕام
بێکەسی هاوڕێم
دەزانم ماوەیەکە لێم تووڕەیت
بەیانیان بە بیستنی زەنگی مۆبایلەکەت خۆم دەگرخێنم
بە ئاگا نایەم
تۆش وەکو جاران
پێم ناڵێیت هاوڕێ ئێمە گەیشتین بە تونێل
بلەز خۆت ئامادە بکە
وا هاتین چایەک لە چایەخانەکەی مزەفەر
لە بەردەم مزگەوتی گەورەی شەقڵاوە
بە یەکەوە دەخۆینەوە
دوای پشودانێکی کورت دەڕۆین
پیاسەیەک بە ناو کۆڵانەکانی هەرزەییمان دەکەین
لە ژێر سیبەری دارتووەکانەوە
سەرێک لە ماڵی بەڕائەت دەدەینەوە
لە دوورەوە زوومی چاوەکانمان دەخەینە سەڕ ڕەبەن بویا
بە دەم خوێندنەوەی شیعرە نزایان
دەستمان بۆ سەری سەرەوەی ئاسمان
بەرز دەکەینەوە
لە بن دار زەیتوونەکەی سەر مەزاری دوو ئاشقە
بە موراد نەگیشتووەکەی خەج و لاس
پێکەنین دەچێنین
پاکیەتی دەدورینەوە
هاوڕێ
هاتم
نازانم بۆ نەهاتمە ژوورەوە؟
جورئەتی ئەوەم نەبوو
تۆ لە سەر تەختەبەندی نەخۆشخانە ببینم
ببوورە بێکەس گیان
هاتم بەڵام نەمتوانی بێمە ڵات و
نەهاتم.
#زرار_سهرتاش
دیار حلبچهای
دیار حلبچهای
پری قرهداغی
پری قرهداغی
بانو "پری قرهداغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد، ساکن سلیمانیه است.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─
(۱)
ما به استقبال پاییز میرویم
زمستان برایش آغوشش میگشاید
با باد و باران، با برف و کولاک
زیبایی پاییزمان را از یاد میبرد
جامهای سپید، میپوشاندش و
عروس فصلهای سالش میسازد
تمام واژگان زیبای فرهنگ دل را
برای بهار سال گرد میآورد
همین که بهار آمد، آن فصل زیبایی
برای گردش و سفر ما را با خود میبرد
این است زیبایی طبیعت الهی
که فصلها را از یکدیگر جدا میکند
تابستان گرم و داغ هم نمیتواند
شعری را به بار خود بنشاند
در دیدگان من، بهار دلرباست
با گرمای نوروز شوق میبخشد.
(۲)
روحم پروانهی گرد تو است
که دور سرت میگردد
به آرامی بوسهاش را زد
از لبهای سرخ و آبدارش
روح پریشانم بازگشت
اکنون در اینجا به رقص مشغول است
تا تو را ببیند، روح پریشان
غم را شعر میکند و به باد میدهد.
(۳)
خوب میدانم در این سرزمین
هیچ مقام و منصبی
مرا رتبه و مرتبهای نمیبخشد
زیرا همهی آنها
از قلمی شریف و
دل پر از عشق و زیباییام بیزارند
همان بزرگانی که
پر از رشک و حسد و کینه و بیوجدانیاند
استادم روز اول که قلم را در دستم نهاد
گفت: بنویس!
باری، بنویس که من انسانی
آزاده و وابسته به خویشتنم.
من از آن زمان آموختهام
که راه قلم را برگزینم
بر ضد ستمگری و ستم
و بانگ برآورم برای وطن
درود بر شهید قلم
نگارش و ترجمهی اشعار:
#زانا_کوردستانی
پشتیوان میرعزیز
به من چه تمام فصلهای سال
دنیا گل و گلزار شود؟!
هیچ توفیری برای من ندارد
و انگار کنج زندان است جهان
حتا اگر زمستانش نیز بهار باشد
...
به من چه که در سرمای زمستان
لالههای سرخ بشکفند
بهار هم برای من خزان است
و هیچ زیبایی در آن نمیبینم
...
من زمانی که از تو دورم
نه لذت و نه زیبایی در بهار نمیبینم
حتا لحظهای
تن و روحم رنگ آرامش به خود نمیبینند
...
اما هرگاه که با تو باشم
در زمستان هم گلبوتهها جوانه خواهند زد
هرکس که چنین چیزی را باور ندارد
بیشک انسانی دروغگو و ریاکار است.
شعر: #پشتیوان_میرعزیز
ترجمه: #زانا_کوردستانی
پشتیوان میرعزیز
به من چه تمام فصلهای سال
دنیا گل و گلزار شود؟!
هیچ توفیری برای من ندارد
و انگار کنج زندان است جهان
حتا اگر زمستانش نیز بهار باشد
...
به من چه که در سرمای زمستان
لالههای سرخ بشکفند
بهار هم برای من خزان است
و هیچ زیبایی در آن نمیبینم
...
من زمانی که از تو دورم
نه لذت و نه زیبایی در بهار نمیبینم
حتا لحظهای
تن و روحم رنگ آرامش به خود نمیبینند
...
اما هرگاه که با تو باشم
در زمستان هم گلبوتهها جوانه خواهند زد
هرکس که چنین چیزی را باور ندارد
بیشک انسانی دروغگو و ریاکار است.
شعر: #پشتیوان_میرعزیز
ترجمه: #زانا_کوردستانی